روز سی و هشتم جنگ: صف سنگکی و مکاشفات فلسفی

صف سنگکی و مکاشفات فلسفی!

۱)
تو صف سنگکى ام، سالهاست اینقدر زیاد تو صف نون نایستاده بودم، اونم ساعت ٢٠:٣٠ شب!
( مثل شلوغى صف پمپ بنزین ها بعد از تهدیدات ۴۸ ساعتی ترامپ، آیا مردم میترسند نونواییها هم از کار بیفتند؟🤔)
عقلم به جایی نمیرسد، فکر کنم بخشی از کلافگیم به خاطر اینست که من گفتم وایستیم نون بگیریم و زن و بچه ام، تو ماشین نگاه خاصی به من ، تو صف دارند😉
بالاخره رسید به یک نفر قبل از من که یک خانم چادری میانسال بود، شاطر اشتباهی چهارتا کنجدی منو اول داد نه دو‌تا ساده ایشون را؛ به شاطر گفتم نوبت ایشونه، خانومه لبخندی زد و گفت: عجله ای نیست، شما منتظر تو ماشین داری، تشکر کردم، نونها را پهن کردم رو میز بیرون کمی هوا بخوره که تو‌پارچه نون بپیچم،
یک آقایی همسن و سال خودم، با ریش مرتب پروفسوری و یک کاپشن بهاره شیک اومد کنارم و‌گفت :
«ازتون خیلی ممنونم که در نوشته هاتون و گوش نیوشها به بچه های مذهبی احترام میگذارید»
۲)
طبیعتا خوشحال شدم و تا الان کسی بهم چنین اشاره ای نکرده بود ،
من بزرگ شده چهارراه عزیزخانم و مسجد و هیات و شب احیا و … در ریشه هایم است، از پانزده سالگی به طور جدی مطالعات مذهبی شروع کردم و با پایان دبیرستان، شاگردی درس فلاسفه را آغازیدم ؛ ۱۹ سالست که به طور جدی و حرفه ای درباره عرفان ادیان خصوصا اسلام، محققم. الان در ۵۱ سالگیم به خوبی میدانم که ترکیبی از ایمان و مفاهیم عرفانی spritual با خرد و علم، خصوصا روانشناسی ، مرا در درک جهان درون و بیرونم یاری کرده است.
این ترکیب مرا نسبت به انسانها ، چه دیندار چه غیر دیندار، نه بر اساس باورهایشان بلکه بر اساس اخلاق و‌انسانیت شان متواضع میدارد.
۳)
البته که افراطی گری مذهبی در سرزمین ما، افراطی گری ضدمذهبی خلق کرده و هر دو‌گروه در تعصب و نشنیدن، عین هم!
در اینباره باید مطالعه کرد و نوشت و صحبت کرد زیرا دین- و نه خرافه پرستی- به معناداری بسیاری از انسانها کمک میکند و زدودن دین بدون معرفی یک جایگزین مناسب ، آدمهای زیادی را به پوچی کشانده.
ودر آخر، باید یادآوری کنم بر خود که «فلاسفه زیادی خودکشی کرده اند اما هیچ عارفی در هیچ دینی، خودش را تاکنون از بین نبرده است»

#یادداشتهای_زیر_بمباران
هفده فروردین
یادداشت سوم