من کمی عکاسی شاید بفهمم اما نقاشی فهمیدنم در حد ویتنامی صحبت کردنم است ! با این حال در برابر نقاشیهای آبرنگ و یک سبک دیگر که اخیرا اسمش را دارم تمرین میکنم، به اسم امپرسیونیسم، پر میشوم از حیرت و تپش قلب.
من عاشق کارت پستال و تمبرم، چند سال قبل در لندن، کارت پستالهای یک نقاش فرانسوی را به اسم claude Monet گرفتم که وقتی نگاهشان میکنم، روحم پرتاب میشود به قرن هجدهم و نفسم بند می‌آید با اینکه اپسیلونی از نقاشی نمیدانم.
وقتی سر درسها از اشتیاق عمیق روحی صحبت میکنیم، از چنین فضایی حرف میزنم.
——-
پ ن : خیلی با این نت فکسنی تحقیر آمیز گشتم کتابی شامل آثارش را در ایران پیدا کنم، نشد و حیف که قبلا که به دنیا وصل بودیم یک کتاب pdf نگرفتم از آثارش!

یادداشتهای_پیش_ازبمباران
۲۵ فروردین
یادداشت اول

این مطلب را هم بخوانید
روز سی و دوم جنگ: چشم و عکس
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *