روز بیست و هفتم جنگ: زندگانی یا زنده مانی؟

زندگی برای جوانیکه پس از جراحی جمجمه پس از یک تصادف موتورسیکلت در ICU بیمارستان امیراعلم بستری است، هر لحظه اش بسیار مهم است، شاید برای مرد ۹۱ ساله مقیم در خانه سالمندان « سعادت» که کنترل حافظه و مثانه اش را از دست داده، ادامه این زندگی خیلی ارزنده نباشد (هرچند این را هم مطمئن نیستیم!).

خودم در این ۵۰ سال اول😉، زندگی را امری بسیار با ارزش یافتم، حتی این روزها که زیر بمب و آتش و خاکستر نفت بوده ایم؛ دست و پا میزنم از «زنده مانی»، کمی آنورتر بروم و «زندگانی» را عمیق تر تجربه کنم.
شما چی؟

#روزنوشتهای_زیر_بمباران
روز ششم فروردین
یادداشت دوم