به پسرم رسا: حراج زخم

تعارف که نداریم، ما به همه خواسته‌هایمان نخواهیم رسید؛
یا عرضه‌اش را نداریم در رقابت یا بی‌رقابت هم نمی‌توانیم به بعضی چیزها برسیم.
گاهی وسط راه می‌فهمیم چیزهای دیگری هست تو این زندگی که بی‌خیال قبلی‌ها بشویم،
اونهایی که می‌گویند دستاورد و مال دنیا و پول و … به‌دردنخوره، احتمالا با فتوسنتز زنده‌اند ولی من بهت می‌گویم همه اونها، پول و رفاه و سفر و … خوبند؛ براشون تلاش کن، بدستشون بیار کیفشون را ببر،
اما،
این وسط زخم هست،
دست شستن از بعضی رویاها و ‌بعضی آدم‌ها هست،
دشمنی و حسادت و زیرآب‌زنی هست؛
در عوض لذت امپراتوری را بچش و دم فرو بند.
نوش جانت

جان پدر،
توانگری شو که برات عشق و معرفت و رفاقت و هنر و ادبیات اصیل‌تر بمونه تا زرق و برق‌های گذری…
هم خودت کیف کن هم به کیفیت زندگی بقیه کمک کن.
باباعلیرضا