کارى ادارى در یک کمیسیون تخصصى دولتى داشتم و خانم محترمى براى پیگیرى کار از سمت وزارت خانه مربوط تماس گرفتند و در انتهاى صحبت گفتند، جواب نامه را برامون می‌خواهند فکس کنند و شماره خواستند! من که سالهاست با وجود ای‌میل و اپلیکیشنهاى واتس اپ و تلگرام و سیگنال و … از فکس استفاده نکرده بودم، عرض کردم خدمتشان که ما دستگاه فکس نداریم و آیا امکان ارسال ای‌میل به آدرس سازمانى ما هست که گفتند مکتوب را پست خواهند کرد!

من واقعا تعجب کردم از اینکه شیوه‌هاى مراسلاتى ادارى آن کمیسیون چطور در بیست سال قبل جامانده است،
به خاطرم آمد که خیلى از متولدین سال هفتاد و پنج به بعد بیشتر از اینکه آدرس ای‌میل داشته باشند، آیدى دارند، فیلم را روى دى‌وى‌دى و فلش نمی‌بینند، آنلاین از سایت‌هاى مطلوبشان تماشا می‌کنند!
حتما میدانید که نه تنها بسیارى از تکنولوژیهاى فعلى تا سه چهارسال بعد وجود نخواهند داشت، بلکه بسیارى از مشاغل فعلى نیز هیچ کاربردى بزودى نخواهند داشت.
-آموزگاران و مدرسان : همین الان هم اینقدر محتواى آموزشى در هر زمینه‌ای در اینترنت ریخته که عملا کلاس حضورى به جز موارد بسیار خاص با معلمینى خلاق و نابغه، محلى از اعراب ندارند
-کامپیوتر و اتوماسیون جاى عمده اطبا، وکلا و مهندسین و صندوق‌داران و منشی‌هاى دفترى را خواهد گرفت زیرا هم دقیق‌تر است هم خسته نمی‌شود (منبع کتاب ذهن کاملا جدید- دانیل پینک)
همین الان کلى از افراد سن بالا از بسیارى از تغییرات فعلى ناشى از اینترنت محرومند و چون کار کردن با اپلیکیشنها را بلد نیستند (بیست سال قبل که جوان تر بوده، تغییرات را جدى نگرفته‌اند😔) و مثلا براى یک جابجایى پول دو میلیونى میروند حضورا شعبات بانکى
اینها را ننوشتم که کسى پنیک بزنه، بلکه هدفم اینست که مقابل تغییر نایستیم و به کمى انعطاف تن دهیم

+3
این مطلب را هم بخوانید
زندگی مسابقه نیست
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *