وقتی زندگی برگ‌هات را میریزه، ممنوعه‌های دلنشینی – که هر کسی داره- تو را از سقوط باز میداره

بالای لیست من حضرت فرنی داغ جلوس کرده‌اند
( تلقین کن چاق نمی‌کنه که کیفش منقوص نشه)
انار دون‌کردن
واکس زدن
گل نرگس انبوه واسه خونه گرفتن
ضددلمردگی خونگی تو‌جیه؟

تجارب شما در این پست خواندنی است
https://www.instagram.com/p/CIT8bY4HSGc/
جان برادر،
غم فرصت‌های گذشته نخور
همین الان هم فرصت‌های خوبی برای لذت بردن و عشق ورزیدن مقابلت فراهم است.
به نظرتان چه فرصت‌های خوش‌زیستنی همین روزها وجود دارد که بقیه حواسشون بهش نیست؟
سلیقه من:
-انار دون‌کردن و با گلپر و نمک زدن
-مطالعه رمان خوب، تماشای فیلم خوب
-گل نرگس گرفتن
-فایل‌های صوتی خوب
-برنامه‌ریزی شفلی
-لاغر کردن
-کفش واکس زدن
-لباس‌های تابستانی را چک کردن و مرتب کردن و بخشیدن یک سری
-تقدیر و تشکر از اطرافیان
-اتاق خواب را رو ۲۱ درجه نگه داشتن و چپیدن زیر پتو…

واسه بعضی‌ها، فصل‌ها به قاعده تقویم نیست که شروع می‌شوند،
مثلا براى من پاییز، رسما امروز شروع شد،
به خاطر بارون اساسى نصفه شب و
خنکى سر صبحى که دلت نمی‌خواست از زیر پتو بیرون بیایی،
و لباس گرمى که از کمد می‌کشى بیرون،
حُکما بعضى‌ها به قاعده انار دون‌کرده و گسى خرمالوهاى شهر است که پاییزشان شروع می‌شود.
براى یکسرى هم که دیگه پاییز و بهار توفیرى نداره و کرکره‌ها را کشیده‌اند، امیدوارم غمشان از دل برود و این ملال را از سر و دل بنهند.
امروز از صبح زود تا نه شب سر کار بودم،
گرچه موقع برگشت بدنم خسته بود، ولى اینقدر از امید و چیزهاى خوب گفته بودم و شنیده بودم، روحم سبک بود،
صداى آقا رضا و بارون شبونه شهر، شست خستگیو برد.
دستاتون پر،
دل‌هاتون گرم

 

«مذکر شدن» اتفاقی ساده است
ولی
«مرد شدن» یه تصمیم سخت است،
و مرد «ماندن» به مراتب سخت‌تر.
مذکر زیاد است،
مرد اندک.
مرد به تعریف مولوی یعنی کسی که اهل روشنی و گرمی باشد نه پستی و بی‌شرمی
کار مردان روشنی و گرمی است
کار دونان پستی و‌ بی‌شرمی است

اینطوریه که خیلی‌ها مونثند، ولی مرد هستند چون وجودشان گرمی و امید است.
خیلی‌ها مذکرند اما نامردند.
پ ن :
To be a masculine is accidental
Becoming a Man is a hard choice,
A hard one.
And to remain as a true Man is much more difficult.

پ ن ۲
اگر خیلی سنتی یا اولترافمینیست باشید، احتمالا
معنای این جمله را به بدترین شکل خواهید فهمید ولی منظور من نابرابری حقوق زن و مرد نیست قطعا..

سید سهیل رضایى گران‌مایه‌ام، برایم می‌گفت “وقتى به پسرم نگاه می‌کنم و بزرگ شدنش به سمت نوجوانى، به خودم یادآور می‌شوم که این پسر چند سال دیگه بیشتر میهمان ما نیست و می‌رود دنبال ساختن زندگى خودش و گهگاه همدیگر را خواهیم دید، به همین خاطر قدر هر لحظه بودنش با من و مادرش را می‌دانم”
من نیز وقتى به فرزندم نگاه می‌کنم، حرف‌هاى عمو سهیلش را در ذهنم مرور می‌کنم و قدر لحظاتى را که با ماست بیشتر می‌دانم.

مطلب دوم
امروز سالگرد یاسرکاشانیان است که شما نمی‌شناسیدش؛ پدر یکى از همکلاسی‌هاى رسا بود،
پر بود از نشاط زندگى و رفاقت با بچه ها،
در بین ما عشق و نشاطی به جاى گذاشت که هیچ مرگى یاراى آنرا ندارد که آن مرد نازنین فراموش شود.
براى والدین و همسر گرانقدرش و پسران نازنینش امیرکیان و امیرحسین، نور بیشتر می‌طلبم.

آدم‌ها هر کدوم نیاز دارند دنبال بهشت خودشان بروند و کاشک هوس بهشت دیگران را نکنند؛ معلوم نیست به آنجا که برسند حالشان چون باشد.
اما همه در ابتدا یک وظیفه مشترک دارند:
از جهنم بیرون بیا
#شفاى_ناامیدى

بلال را می‌داد سی شیلینگ، نه هزار تومان ما و خیلی سفت‌تر و طلایی‌تر از بلال‌های خودمون بود، قشنگ دندون آورد پایین ولی برای رفع گشنگی خوب بود.

باران‌های موسمی بدون اینکه سردت بشه، از ویژگی‌های این سفر بود.
ما در کنیا تهیه آب آشامیدنی برای مردم را بسیار سخت یافتیم، به جز بعضی مناطقمون، کشور ما در این زمینه اوضاعش در مجموع خیلی خوب است.
برق را هم در ایران بسیار بهتر از کنیا یافتیم؛ در بسباری از مناطقی که رفتیم، عملا با تاریکی هوا باید می‌خوابیدیم زیرا نور ۱۰ واتی بیشتر نداشتیم (تو هتل!)
بلاله به من امید میداد، چی به شما امید میده، کوچیک؟

صبح رفته بودم صف حلیم؛

هم واسه خونه‌مون هم به عشق استادم که ببرم درب منزلشون و تبریک عیدى بگیم و روى ماهشان را ببینم.
تو صف حلیمى فکر میی‌کردم که همه جا می‌گویند رابطه پدر-فرزندى ولى رابطه فرزند-پدری هم خیلی عوالم داره،
چند وقت قبل لایو رفتم درباره شفای مردانگی و اینقدر دایرکت اومد برام که فهمیدم چقدر حرف دارم بزنم برای مردم؛
این کلیپ را که ببینید، می‌فهمید چرا گفتم زودتر در آغوش بگیرید پدر را
۲- رسول الله فرمودند: انا و علی ابوا هذه الامه : من پدر این مردم هستم
هر کسی درد بی‌کسی کشیده و می‌داند یک پیامبر بی‌حساب حرفی نمی‌زند، قدر این جمله را می‌داند. بازی حیرت‌آور خداوند را ببین که کسی را پدر مردم قرار داد که هرگز طعم داشتن پدر را نچشید.
تولد پدر است امروز

با بچه سفر کردن آسان نیست، ولى اتفاق بزرگى می‌تواند باشد تا زندگى را بیاموزد؛ بفهمد تهیه آب شیرین چقدر اتفاق بزرگی است که در کشور خودش از آن بهره‌مند است و کودک کنیایی براى مسواک زدن هم با آب شیر مشکل دارد.

 

وقتى در چادر می‌خوابد، متوجه می‌شود پاکیزگى محل زندگى چقدر زحمت دارد.


ما آموختیم که چگونه یک کشور استفاده از کیسه پلاستیکى را کلا ممنوع کرده و مردم کیسه پارچه‌اى دست می‌گیرند راحت،
رفتیم دیروز دفتر پست و چند تا تمبر یادبود گرفتیم (تمبرهاى یادبود براى آموزش تاریخ به کودکان وسیله جالبی هستند و می‌توانید راحت با همکارى اداره پست محله‌تان، کل تمبرهاى سال تولد کودکتان را بگیرید و آموزشش دهید و در سفرهایتان تمبر و اسکناس کشورها را با هم جمع کنید).

واحد پول کنیا شیلینگ است (٢٧٠ تومان ) و هر دلار ١٠۴ شیلینگ است.
انگلیس‌ها در دوران استعمار کنیا، هندی‌ها را می‌آورند جهت راه‌آهن و زمان ترک کشور، بعضى پست‌ها و زمین‌ها را به ایشان سپردند و الان هندی‌ها سه نسل است که جایگاه، ثروت و ملاکی بزرگ در کنیا دارند.
#masaimara #kenya #stamp
کنیا در شرق آفریقا با آب‌وهواى استوایی محل زیبایی است براى مطالعه اقوام و سنت‌هایشان و انس با حیات‌وحش

خود کشور علیرغم رشد اقتصادی خوبش در منطقه خودش در مجموع محروم به نظرم رسید.
توریسم ۸.۸٪ اقتصاد این کشور ۵۱ میلیونی را پر می‌کند (۸۹٪ مسیحی و ۹٪ مسلمان)
اکثر افرادی که من دیدم انگلیسی بلد بودند، زیرا زبان دوم کشور است.
قبیله ماسایی حدود یک میلیون جمعیت دارند که با لباس‌های رنگی در صحرا همدیگر را می‌یابند،
رقص‌های عالی دارند برای خوش‌آمد، بلوغ پسران، ازدواج دختران
مدرسه دارند در قبیله و ‌انگلیسی خوب بلدند و کارشان در مجموع چوپانی است.
مثلا در فیلم پسری که بیش از بقیه می‌پرد، با تعداد گوسفند کمتر می‌تواند خواستگاری برود😉


سنسی، پسر دوم رییس قبیله به من گفت ما تا ده همسری بین مردان و زنان قبیله داریم.
بچه‌ها از شش تا چهارده سالگی نزد پدربزرگ مادربزرگ، بزرگ می‌شوند و ‌بعد مراسم بلوغ.


#masaimara #kenya #culture
پ ن:
١- کرونا در کل این هفت ماه زیر هزار نفر تلفات داده است در کل کنیا؛ به نظرم خوب مدیریتش کرده‌اند
٢-وقتی کسى در کامنت‌ها ازم میی‌رسد: “اونجا تو را نخوردند؟ ” متاثر می‌شوم که چقدر نژادپرستى لابه‌لاى افکار ما می‌تواند نهادینه باشد😔 درست مثل اینکه هنوز بعضى افراد از کلمه عرب سوسمارخور یا افغانى استفاده می‌کنند تا کسى را تحقیر کنند؛ حتى شوخیش هم قشنگ نیست و احتمالا می‌دانید من خودم کاملا اهل شوخى هستم.