خیلى تو زندگیم جشن عروسى شاگردانم رفته‌ام ولى این کارت دعوت با تم روزنامه‌ای، هرگز از خاطرم نخواهد رفت؛
اعلان شروع زندگى
درسته که نوشته مرا لطف کردند و درج کردند ولى حیفم می‌آید براى محمدرضاها و مرجان‌هاى دیگر سرزمینم ننویسم:
نازنین عروس و داماد جان،
عهد بستن بر بودن با یک محبوب، یعنى عهد بستن بر خویشتن‌دارى، تواضع،
بازى قدرت راه نینداختن،
چشم بر سایر زیبارویان و جذابان فروبستن از روى اقتدار،
حمایت از هم در سختی‌هاى زندگى و حداکثر خندیدن در لحظات قشنگش،
ازدواج یعنى به خانواده دیگرى پیوستن که بسیار صبورى نیاز دارد چونان که در خانواده اصلى خویش هم بسیارى از اوقات پذیرفته نمی‌شویم
ازدواج یعنى احترام گذاشتن به سبک اعتقادى و خداپرستى هم،
ازدواج بعنى دعواهاى ریز و درشت هم خواهید داشت فقط باشخصیت و محترم بمانید،
سال اول زیر یک سقف رفتن، کابوس‌هایی دارد که کسى به شما نمی‌گوید ولى من ترسى ندارمش از بیانش، دستپاچه نشوید و نگذارید ابلیس ناامیدی بیفتد به جانتان، طول می‌کشد تا ایمان بیاورید ما مردان آموزش ندیده‌ایم یک زن را چگونه درک کنیم،
در اختلاف سلیقه‌ها نمیگم عصبانی نشو… ولی خویشتن‌دار باش، سکوت بدترین شیوه دعوای عاطفی است
مرجان عزیز
به شوهرت تا می‌توانی افتخار کن،
او هر روز با ده‌ها نامردی و نافهمی روبرو می‌شود، آغوش مردان سرزمین خسته است،
محمدرضاجان
تا می‌توانی زحمات همسرت به دیده منت بگذار، اگر شاغل است دو برابر،
اگر زنگ زدی به پدزنت، مادرزنت، والدین شوهرت و حالی پرسیدی و دنبالشان رفتی خریدی کنید با هم، همسرتان عجیب قدردانتان می‌شود که اینقدر فهمیده‌اید،
محمدرضاجان،
چه همسرت شاغل بود، چه خانه‌دار، تو حمایت مالی بزرگوارانه‌ات را شروع کن، تو به حرف من گوش کن و هیچ حساب و کتاب بیهوده بر اموال مکن.
ازدواج محل خودسازی است ، نشید مثل مردان و زنانی که برای بقیه باشخصیتند و محترم ولی برای همسر و فرزند هیولا
زیر سایه حضرت پروردگار، جانتان گرم و‌روشن باد
علیرضاشیری
به چهارشنبه روزِ تیرماه ۹۹
پ ن :
بزرگوارانی لطف کردند بلافاصله درباره کورونا تذکر دادند که قطعا دغدغه ای صحیح است، امیدوارم بعد از فهم آنهمه نکات کپشن باشد وگرنه نگران میشویم که اساسا مسائل دیگر زندگی را هم در جاهایی بیربط متوجه میشویم!
