عموم مردم خوش صحبت بودن و یا جلوی جمع صحبت کردن را مهارت ارتباطی می‌دانند. در صورتی که اصل مهارت ارتباطی این نیست. بنابراین شاید شما فقط مهارت خوب صحبت کردن را بلد باشید و همچنان مهارت ارتباطی بلد نباشید. مهارت ارتباطی یعنی اینکه شما یک پیامى را که در ذهن دارید، به مخاطبتان به شیوه ای درست منتقل کنید و مطمئن بشوید که او نیز همان پیامی را دریافت کرده است که شما اراده کرده بودید.
به این می‌گویند ارتباط و بلد بودن این مهارت برای ازدواج بسیار مهم است. هر مهارتی که باعث شود شما منظور خودتان را بهتر بیان کنید و دیگران منظور شما را بهتر متوجه شوند در دسته مهارتهای ارتباطی قرار می‌گیرد.
سوالی که برای خیلی از مردم پیش می‌آید این است که مهارت ارتباطی آموختنی است یا ذاتی؟ مسلما آموختنی است. منکر این نیستم که بعضی از افراد بهتر این مهارت را یاد می‌گیرند ولی مهارت ارتباطی یک استعداد ذاتی نیست یا شانس نیست!
مهارت ارتباطی برای افرد درون گرا و برون گرا‌ها متفاوت است با اینکه ۴٩% جوامع درونگرا هستند، مهارتهای ارتباطی را برونگرایان به جامعه می‌خواهند آموزش دهند و طبیعتا به درونگرایان احساس ناتوانی در ارتباط القا می‌کنند!
مردم فکر می‌کنند در شرایطی می‌توانند مهارت ارتباطی خوبی را تجربه کنند که مثل برون گرا‌ها پر سر و صدا باشند. این طرز فکر اشتباه است! درون گرا‌ها هم می‌توانند به این مهارت مجهز شوند بدون اینکه نیاز به سروصداى برون گرا‌ها داشته باشند.
این اشتباه را را نکنید که چون درون گرا هستید، ارتباط درست را بلد نیستید و بناست که فرضا مثل برونگراها با دیگران مرتبط شوید! کل مهارت ارتباطی در یک جمله خلاصه می‌شود: شما اگر می‌خواهید منظورتان را به کسی برسانید، به درستی این کار را انجام دهید. تمام! حال اگر درون گرا باشید ممکن است با آرامش بیشتری منظورتان را برسانید. برون گرا هم که باشید ممکن است با حرف زدن بیشتری منظورتان را برسانید. پس مهم انتقال پیام است. دانستن این مهارت برای یک انتخاب و یک ارتباط درست بسیار لازم است.
فرضا آدم‌ها سمعی، بصری و یا لمسی هستند. اگر بدانید طرف مقابل شما کدام یک از این موارد است ارتباط به شکلی صحیح تر صورت می‌گیرد. مثل این است که با یک چینی به اصرار بخواهید فارسی صحبت کنید. تازه اصرار به انگلیسی صحبت کردن هم شاید اشتباه باشد!

 

1+

همسر خوب کسى نیست که الزاما بشینیم باهاش از کازانتاکیس حرف بزنیم و فیلمهاى کریستوفر نولان ببینیم
همسر خوب الزاما اونى نیست که تمام ریزه کاریهاى روانشناسى رابطه را بلده
همسر خوب الزاما فک زاویه دار و هیکل گلدونى نداره و عطر اونتوس نمیزنه!
اگه حالا یکى گیر آوردید معرفى کنید خودم زنش میشم
شوهر خوب، آدمیه که حسهاش واقعیه، اخم و خنده اش حسابگرانه نیست، جنتلمنه، وقار داره، به موقع جسوره مثل ببر، دلش واسه خرج کردن نمیلرزه، پرنسیب داره، واسه بوسیدنت اجازه نمیگیره (شش در چهار نیست)
احترام میگذاره ولى هیبت داره اخلاقش؛عصبى میشه ولى سلیطه نیست؛
در عین احترام به خانواده اش، وابسته و دهن بین اونها نیست؛حواسش به خانواده تو هست شیرین عسل نیستا
یه کم اهل موسیقى و هنر و … هست ( در حد دو انگشتى و یه هوا بیشتر هم دیده شده که هست)
بلده خدا را شکر کنه و از رکوع و سجود و قنوتش تو این وانفساى دین به دنیافروشى، خجالت نمیکشه
همسر خوب، کتاب می‌خونه، اهل یادگیریه و براى رابطه اش متواضعانه وقت میگذاره
حالا نیمى از موارد بالا هم داشت، بیاد من بهترین ازدواج ایران را برایش هموار می‌کنم

1+

نامزدى اشتباه، رابطه اشتباه علامت دارد
نامزدی که اصلا در دسترس نیست
و شما نمی‌توانید با او معاشرت داشته باشید،
به درد بخور نیست
چون شناخت درستی از او پیدا نمی‌کنی
بالاخره کسی که با شما قصد ازدواج دارد،
باید یک وقتی را برایتان کنار بگذارد
البته مورد عکس این حالت هم اصلا خوب نیست. کسی که
تمام وقتش را به شما اختصاص می­ دهد و هیچ دغدغه و مساله
دیگری ندارد، آدم ازدواج نیست
یک آدم نرمال باید یک وقتی هم برای خودش داشته باشد

6+

ازدواج مقوله ای است که برای آن از یک طرف نباید وسواسی شد و از طرفی نباید بی محابا بود. من قویا معتقدم ازدواج مقوله ای است که هم جنبه های روحی روانی دارد و هم عاطفی و هم حقوقی. ازدواج یک رابطه نیست که اگر خسته شدیم و دلمان را زد بیخیالش شویم
اما در این مقوله جذابیت فیزیکی چرا مهم است؟ دلیلش به راحتی قابل اثبات است. چون بالاترین میزان طلاق در کشور ما به خاطر مسائل جنسی است (کنگره کشوری سلامت خانواده ۱۳۸۸) و خودبه خود بخشی از مشکلات جنسی، ناشی از عدم دقت در این زمینه در مراحل انتخاب است اما آیا جذابیت فیزیکی یعنی زیبا بودن؟خیر! کسی منکر این نیست که زیبایی خود به خود، آدم را خواستنی تر و جذاب تر می کند ولی نکته این است که جذابیت ترکیبی است از جذابیت فیزیکی به علاوه جذابیت رفتاری

3+

 

فکر نکنید وقتی یک کار خیر می‌کنید و کسی را خوشحال می‌کنید جنس آن کار روح می‌شود، تو باید از جنس روح شوی تا کارهایت رنگ و‌‌ لعاب روح پیدا کند. این یعنی چی؟ باید به آن برسی؛ بخشی از زندگی است که باید به آن برسی
به «دهندگی ها» توجه کنید! من امروز وقتی را صرف فرزندم می‌کنم که فردای روزگار که بزرگتر شد مجبور نباشم چند برابر وقت صرف او کنم؛ کاسه ی او را الان می‌توانم پرکنم اما وقتی ۱۵ ساله شد معلوم نیست بشود یا نشود. این سطح یک دهندگی است، جایی که هنوز ایگو (من) نقش دارد: پدر زرنگ
حالا کمی برویم بالاتر؛ تغذیه و رسیدگی های اولیه، دهندگی های سطح یک مادر است؛ مادر در سطح دو به فرزندش «عشق» می‌دهد؛ به فرزندش می‌گوید تو مهم هستی. همه ی عالم هم به بچه بگویند تو بی اهمیتی، مادر به او می‌گوید تو مهمی، تک تک سلول هایت مهم است؛ نه اینکه بگوید بلکه انجام می‌دهد

4+

حقیقتاً انسان وقتی درد می‌کشد و این درد وجود او را متراکم کرده و می فشرد، وقتی یک فقدان و فشار وحشتناک را تجربه می کند (همه کسانی که افسردگی، فقدان و از دست دادن و یا پرت شدن از بهشت به بیرون را تجربه کرده اند، می دانند چه می گویم) … آن سوختگی، آن کربن تحت فشار، آن ذغال طی سال های عمر مبدل می‌شود به کربنی که آن را باید الماس بنامیم
به عبارت دیگر، از ذغال به الماس رسیدن معادل تبدیل شدن یک تجربه روانی به یک شکوفایی عظیم است.
به یک تعبیر دیگر، وقتی صدف دل انسان یک غم را که سازنده است در درون خودش نگه می‌دارد پس از مدتی مبدل می‌شود به یک مروارید.

 

1+

 

می‌خواهى توانگر شوى؟ ثروتهایى را که دارى بشناس،
یه خنده از ته دل،یه قلب لرزان که به موقع تکان می‌خورد و نه بی‌موقع

یک کسیکه منتظرت وامیسته …

یه کارمند که پشت سرت غیرتیه هنوز،

یه مدیر که همیشه براى نگرانیهات وقت داره، یه معلم یا شاگرد یا ارباب رجوع که واست دعا میکنه،

یه پیک موتورى تیزُبز مسوولیت شناس، یه همسایه پایه تو خوشحالیها و دل گرفتنهات؛ یه دورهمى با صفا که همه با هم با صداى بلند آواز قدیمى میخونن: دختر همسایه شباى تابستون… یه مادرزن باصفا که میدونه شامى پوک بهترین افطارى توست؛
یه رفیق جونى که باهاش صدتا جوک قدیمى تکرارى هم که بگى، عشق میکنه یه بغل مَشتى که آبلموشى از فشار دوست داشتن به کورى چشم ابالیس،
ثروتهاى الان تو چیست؟

2+
واقعا می‌خواهى تغییر کنى؟
حرفش را نزن، واقعا عوض شو؛
هى نشین تحلیل کن،
اداى تغییر هم در نیار، مثل اینهایى که واسه لاغرى میرن باشگاه ولى بیشتر با اون تاپ شلوارک کفش ورزشیه و اسپرى و قمقمه آدیداسه، حس ورزشکارى دارن نه واقعا ورزش کردن! گو اینکه ١٠٠ گرم کم نمیکنه بعد دو هفته چون نقاب ورزش زده واسه خودش!
یه تجربه هم بگم واست:
هى نشخوار نکن اشتباهاتت را و بعد اسمش را بذارى خودکاوى!
عمرته که داره میگذره
اگر قطار خودت را حرکت بدى، قطارهاى دیگه اینقدر برایت “سریع السیر” به نظر نمیرسه
تکان بخور!
18+

دیشب خیر سرم خانوادگى رفته بودیم شام در رستوانى کنار دریا که در فاصله صد و پنجاه مترى آن ، آتش سوزى مهیبى در ارتفاعات جنگل شروع شد
بعضى از مردم داخل رستوران وحشت کرده بودند و این وحشتزدگی شان باعث شد بقیه افراد آرام نیز به تلاطم بیفتند و ناگهان ظرف چند دقیقه فضا به شدت بهم ریخت. پلیس جاده هاى منتهى به رستوران را بسته بود و اجازه خروج از درب رستوران را نمیداد و این موجب شد بعضى ها پانیک تایتانیک وار بزنند.
بعضى از مردم به سمت دریا میدویدند و بعضیها در تاریکى شب سوار قایق بادى شدند و زدند وسط آب که حقیقتا کار ترسناکى بود،
من معمولا در وضعیتهاى اینجورى بسیار آرامم، تو اون بلبشو البته حواسم به خانواده ام بود که نترسند و بعدش پرداختم به بقیه اى که از شدت ترس فلج شده بودند،
به هر زبونى شده بود کودکان و افراد مسن را آروم میکردم و به مردم اطلاع رسانى میکردم که چه کنند و کجاها نروند و …البته بعد از پانزده دقیقه نیروهاى امداد رسیدند و همه را به آرامى نجات دادند
من چون اطمنان داشتم مشکل حادى نیست، بیکار اونجا وانیستادم بلکه به بقیه کمک کردم زیرا بهم ریختگى بقیه قطعا به خانواده من هم سرایت میکرد، شما هم همین کار را قطعا میکردید😉
تازه اون وسطها یک سینى هندونه هم بود که بهش پاتک زدم… میگن ضد استرسه😁
بسیارى از شما و ما، هم موقع زلزله سرپل ذهاب هم سیلهاى متعدد به اندازه خودمون، کمکهایى کردیم تا هم میهنانمان احساس نکنند تنهایند.
شما عقیده تان درباره این چهارنفر داخل قایق چیست؟

 

0