یکی از چیزهایی که باعث می‌شود
یک نفر دچار فروپاشی روانی گردد
این است که قهرمان های زندگی اش
را برایش بی معنا کنیم؛ یعنی درباره‌ی
کسی که از او انرژی، جان، زندگی و
انگیزه می گیرند، به او دلبسته اند و
الگو است، بگوییم فلانی که بی غیرت
است، وطن فروش و بی ناموس است.
خب وقتی قهرمان های یک آدم را ازاو گرفتیم، وقتی لنگری نداشت،خیلی راحت می توانیم هرچیزی راروی او پیاده کنیم!
جامعه هم همینطور است؛ آدم هایی که مسئولانه زندگی می کنند، کار می کنند ستون های یک جامعه اند. اگر
شما هم از این آدم ها هستید، بدانید که افراد زیادی با اعتماد به شما است که می توانند قشنگ زندگی کنند؛ شما
می شوید ستون زندگى آدم ها، و این نقش بزرگی است که خداوند به شما داده است، اینکه اراده می کنید
درست زندگی کنید و تعدادى دیگر به درست زیستن شما، درست تر ادامه می‌دهند.
لنگر بودن با تکیه گاه بودن فرق دارد ، کافیست خودت ، بهترین خودت باشى. مسوولیتیست غیر مستقیم تر.

 

این مطلب را هم بخوانید
می‌خواهی توانگر شوی؟
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *