یک نکته کورونا این بود که هر کسی با هر موقعیت و جغرافیایی درد آسیب‌پذیری را چشید.
این روزها همزمان زیبایی شفقت و عشق ورزیدن بدون مرز را همه در دنیا دیدیم.
هم‌کلاسی‌های سال ۲۰۱۸ از طریق همین واتس‌اپ قبل از بحران کورونا، تماس و پیام محبت‌آمیز می‌فرستادند که علی حالت چطوره؟
و عجیب حال میداد؛ ( قبلش هم تو‌ مشکلات آبان مسئول آموزش سال ۲۰۱۹ تلفن می‌زد که نگران ثبت مقاله نباش، ما درک می‌کنیم)
این روزها من تجربیات خودمان در بحران کرونا را در اختیارشان می‌گذارم و مشورت بهشون می‌دهم که چگونه تیم‌های خود را قوی و چابک نگه دارند…
همه تو یک قایق هستیم و بدون شفقت بر یکدیگر مبدل می‌شویم به چوب‌های خشک منزوی
عکس ۲۰۱۸ است

این مطلب را هم بخوانید
به خيالم...
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *