تجربه من در این سالها یادم داده که دوست خوب داشتن با بالا رفتن سن، بسیار سخت میشود؛
احتمالا دوست خوب بودن هم سخت است زیرا مستلزم چهار مهارت خویشتن‌داری، شفقت، چشم پوشی و مدارای بیشتر است.
گرچه بسیاری از مردم در رویای این هستند که در رابطه عاطفی خویش، کسی داشته باشند که رفیق اساسی باشد اما خودشان فاقد چنین صفتی برای او هستند؛
متاسفانه وقتی مهرطلب باشیم، بقدری دهندگی برای طرف مقابل داریم که او را مبدل به یک گراز باجگیر خودشیفته میکنیم که پوستمان را میکند.

 

این مطلب را هم بخوانید
آرش و خاطرات چین
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *