درسته شما بیشتر مرا معلم دیده‌اید ولی من در ٢۵ سالگیم طب را تمام کردم،

اگر در کارم توفیق دارم به خاطر طرز فکریست که طبابت می‌آموزد.
اساتیدم به من آموختند درد را بفهمم و بکاهم
این جمله ساده، قطب‌نماى من در ادامه زندگیم شد و هر آنچه بعدا آموختم یا کار کردم بر اساس همین آموزه بوده است.
هزار بار دیگر هم که برگردم به دبیرستان، پزشکی را انتخاب می‌کنم و محیط پررقابت و سختش را که من را در زندگیم یک تکاور جان‌سخت بار آورد.

الان در یک سازمان
در کلاس دانشکده
در یک جلسه کوچینگ
در یک نوشته،
دنبال فهم مساله و سپس حل مساله‌ام

احترامم را نثار همه زحمتکشان سرزمینمان خصوصا اطبا می‌دارم؛ بخصوص بزرگواران شش ماه گذشته مبارزه با کرونا
و درود میفرستیم به روح پرسنل درمانی درگذشته در اثر کرونا
پ ن
دکتر حسن عشایری (مغز و اعصاب) و دکتر مهرداد افتخار و میرفرهاد قلعه‌بندی (روانپزشکی) دکتر سید محسن رضوی (هماتولوژی) را نماد اطبای متفکری می‌دانم از ایشان، زندگی هم آموختم.

این مطلب را هم بخوانید
پدر کیست؟
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *